ด้วยความบ้าพลัง…รู้ว่ามีงานแฟนซายก็ตัดสินใจไปเลย
มาคิดทีหลังกรูคิดอะไรอยู่วะเนี่ยให้ตายเหอะ…พระเจ้า
แม่ก็โกรธเหลือเกินเลยทีเดียวจริงๆ ไปถึงก็ทรหด ฮ่าๆ
ก็ว่าละทำไมคิสคนแม่งน้อยนักวะ…สรุปกลายเป็นว่า
มันครบ 500 คนไปแล้วที่มุกดง แล้วที่พุนดังก็เช่นกัน
แต่ก็แบบ ลองไปพุนดังดูดีกว่าลงชื่อไว้ก่อนก็ยังดี
งานนี้ต้องขอขอบคุณมิโอะ จียอน และน้องเกาหลี 2 คน
ไม่งั้นอดมีทแน่ๆ เมื่อไหร่จะพูดเกาหลีได้วะ เชี่ยแม่งงง
ไปถึงกันตั้งแต่ ตี2 กว่าจะเสร็จทั้งหมดแม่ง11โมงงงงง
ไม่ได้นอนครบ 24 ชม. โคตรทรหดเลยจริงๆ กว่านี้ไม่มีละ
ไปคิสก็ไม่มีไรเนอะวันแรก แบบก็แม่งไปยืนเสร่อๆคนเดียว
อีลิงนี่คงเห็นแต่พี่จองซู ข้าพเจ้าแม่งไม่รู้หว่ะ เหมือนจะแ่ต่ก็เหมือนจะไม่่
พอวันที่ 2 นี่ก็แบบ น้องSHINEE มาค่ะ คนเยอะจนไม่อยากดู
เลยไปนั่งกินกาแฟรอน้องๆกลับ ฮ่าๆๆ กลับมาคนน้อยลงหน่อย
ก็เลยไปยืนดูน้องชายนี่ซักนิด ก็น่ารักดีอ่ะ… แต่ไม่ใช่แนววววว
วันนี้พี่ฮยอกของอีโมะ มายืนซะใกล้เชียววววว ฮ่าๆๆ เสื้อดำละหล่อวะ
ก็นั่งรอกันไป จนมันเรคคอร์ดเสร็จ นั่งเหงาคนเดียว
ฟังพวกคนญี่ปุ่นพูดไปเรื่อย อยากจะบอกเค้าเหมือนกัน
แต่ก็กลัวเสียมารยาทอ่ะ เพราะเค้าก็แอบพูดถึงกรูบ้าง 555
นั่งรอไปเรื่อยๆ จนรถพี่จองซูออก วันนี้จะรีบไปไหน
เซ็งป้าญี่ปุ่นมาขวางทางกรูซะงั้น แล้วพี่จองซูก็เลยรับของมัน
ฮ่าๆ แล้วกรูก็รู้สึกเสร่อตัวเองจนฮยอกแจต้องยื่นหน้ามา
ทั้งพี่จองซู และ อีลิงเลยทีเดียวกรูทำไปได้ไว้วะ ใส่ส้นสูงด้วยยยย
หลังจากนั้นก็ไม่มีไรละไปดูดรีมคอนแฟนเอสเจเยอะไปไหนวะ…
ดงบังนี่ยิ่งเยอะสุดท้ายแล้วไปอยู่โซนดั๊บแทน ฮ่าๆ โคตรดีอ่ะ
มีของแจกให้กินด้วย…เป็บซี่และขนมปัง ประทังชีวิตไปก่อนล่ะ
แต่ที่แรงกว่านั้นคือ ตอนโซนยอไฟมืดทั้งคอน 555555
แต่ที่แรงกว่าคือแฟนดั๊บก็ตะโกนเสริมตลอดว่ากลับบ้านไปซะ
ตอนแรกก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรตอนนี้รู้ละ ความปากหมาของทิฟฟานี่
พองานใกล้เสร็จก็ออกมากันกับฮุง ไปเดินเล่นคังนัมกัน
อยากกินไก่แต่ดั๊นปิดไปซะละ เลยไปกินไ่ก่ทอดเคเอฟซีกัน
(ชีวิตให้มันได้อย่างงี้สิเนอะ เซ็งแท้ๆเลยจริงๆ)
อีกวันก็ไม่อะไรออกไปชอปปิงหาเสื้อใส่ไปแฟนซายกัน
หมดเงินไปเยอะจริงๆ ช็อคมากหมดตัวละ โบนัสสิ้นเดือนนี้
เราคงไม่ได้เจอกันบนเครื่องละนะ พี่จองซูเงินเค้าหมดเกลี้ยง
พอไปถึงแฟนซาย ฮ่าๆ แม่งพี่จองซูทำไมต้องทำตัวแบบนี้วะ
แรงไม่มีที่สิ้นสุด เค้าเบื่ออ่ะพี่จองซู ทำเค้าเป็นแบบนี้ทำไมอ่ะ
ตอนแรกเข้าไปแบบจะถามว่าจำได้มั๊ย แต่ไม่พูดดีกว่า พูดไป 2 คำละ
เลยเงียบ… พี่จองซูตอบกลับมาแบบ เจอกันที่แฟนซายเมืองไทยไง
ตอนนั้นอารมณ์เข้าใจแบบประมาณว่า ชื่อไทยใช่มะ๊ ห่าไรไม่รู้
เลยตอบมันกลับไปว่า อ่อ เมร์ ไง… เท่านั้นแหละ มันตอบกลับมาว่า I know
ได้ยินเสียงหัวเราะฮุง ขำอยู่ข้างหลัง… 555 พูดกับพี่เค้าด้วยว่าเจอกันที่ไทย
ซื้อบัตรคอนไปละ เค้าก็หยิบไปดูแป๊บนึง ก็แบบ ดีๆๆ เจอกัน
ก็ยื่นชื่อตัวเองให้เซ็นต์ไป ฮ่าๆ ภาษาไทยอย่างนานเลยจริงๆ
มัวแต่มองหน้าพี่จองซูตอนเขียนชื่อ โคตรน่ารักเลย ตั้งใจมากๆด้วย ฮ่าๆๆ
ลืมไปหมดทุกอย่างสิ่งที่กรูตั้งใจจะทำไว้ ลืมไปเลยจริงๆ
แล้วก็บอกไปว่าแบบ เนี่ยพรุ่งนี้กลับไทยแล้ว
พี่จองซูก็แบบจ้องหน้าจ้องตา คิดว่ากรูพูดเกาหลีได้ใช่มะ… พยายามมากๆ
เดาเองว่าคงจะแบบกลับไทยไปดีๆนะ เดินทางสวัสดิภาพอะไรประมาณนั้น
ฮ่าๆ ออกมาก็ต่อเป็นซองมิน ก็งง มึนๆ แบบซองมินละหรอ
นี่ก็พูดอังกฤษน่ารักตลอด แบบ ไฮ ยัวร์เนม ออลไรท์ เลตซียู… โอเค บายยย
ไปเรื่อย อยากให้อีทึกเก่งอังกฤษเหมือนซองมินมั่งหว่ะ 555
คือพี่จองซูมันก็ฟังรู้เรื่องนะ แต่แบบพี่แกชอบตอบเป็นเกาหลี ทำไมวะ
ออกมาแบบเบลอๆ รู้แต่อีพี่จองซูนี่แม่งแรงส์เกินคนไปละพี่จองซู
หล่อน่ารักไปหมด…ไม่รู้จะพูดอะไรดี อยากเจออีกเว้ยยยยยยยย
ป.ล. ไว้ค่อยเอารูปมาแปะละกัน ขี้เกียจทำรูปอ่ะ
